Jak działa IXP?
IXP to wspólna warstwa 2, na której sieci łączą się w peering. Poznaj fabric, route serwery, peering bilateralny i multilateralny.
Ostatnia aktualizacja:
IXP (Internet Exchange Point), czyli punkt wymiany ruchu internetowego, to wspólna infrastruktura warstwy 2, w której wiele niezależnych sieci (ASN) łączy się ze sobą, aby wymieniać ruch bezpośrednio, z pominięciem tranzytu od dostawców wyższego poziomu. Fizycznie IXP jest najczęściej zbiorem przełączników ethernetowych rozmieszczonych w kilku centrach danych i połączonych w jeden logiczny segment sieci.
Switching fabric i porty członkowskie
Sercem IXP jest switching fabric, czyli wspólna domena warstwy 2 oparta na przełącznikach ethernetowych. Każdy członek podłącza swój router brzegowy do dedykowanego portu na fabric i otrzymuje adres IP ze wspólnej podsieci (zwykle jeden zakres IPv4 i jeden IPv6). Z punktu widzenia routerów wygląda to tak, jakby wszyscy członkowie znajdowali się w jednym, dużym segmencie ethernetowym.
Porty członkowskie są zwykle oferowane w standardowych prędkościach, a sieć wybiera pojemność zależnie od wolumenu ruchu i przewidywanego wzrostu.
- 1G i 10G dla mniejszych sieci i nowych członków.
- 25G i 40G jako wariant pośredni.
- 100G i 400G dla dużych operatorów, sieci CDN oraz hyperscalerów.
- Łącza agregowane (LAG), gdy pojedynczy port przestaje wystarczać.
Route serwery oraz peering bilateralny i multilateralny
Na fabric sieci wymieniają trasy przez protokół BGP. Peering bilateralny oznacza, że dwie sieci konfigurują bezpośrednią sesję BGP między swoimi routerami i samodzielnie ustalają, jakie prefiksy sobie ogłaszają. Daje to pełną kontrolę, ale liczba sesji rośnie wraz z liczbą partnerów. Aby uprościć łączność, IXP udostępnia route serwery: członek zestawia jedną sesję BGP z route serwerem i dzięki temu w modelu multilateralnym wymienia trasy ze wszystkimi pozostałymi uczestnikami podłączonymi do tego serwera.
Route serwer nie znajduje się w ścieżce przesyłania danych. Pośredniczy on jedynie w dystrybucji informacji o trasach, natomiast same pakiety płyną bezpośrednio między routerami członków przez fabric. Wiele sieci łączy oba podejścia. Korzystają z route serwera dla szerokiej łączności i jednocześnie utrzymują sesje bilateralne z najważniejszymi partnerami, gdzie potrzebna jest precyzyjna polityka routingu.
Korzyści i przykłady punktów wymiany ruchu
Główną korzyścią z obecności w IXP jest utrzymanie ruchu lokalnego blisko jego źródła. Zamiast kierować pakiety do odległego dostawcy tranzytu, sieci wymieniają je bezpośrednio. Skraca to opóźnienia i ścieżkę pakietów. Dla wielu operatorów peering ogranicza też koszty, ponieważ ruch wymieniany na IXP zwykle nie jest rozliczany za wolumen tak jak tranzyt. Do najbardziej znanych punktów wymiany ruchu należą AMS-IX w Amsterdamie, DE-CIX we Frankfurcie, LINX w Londynie oraz TPIX w Polsce.
Najczęstsze pytania
Czym różni się peering bilateralny od multilateralnego?
Peering bilateralny to bezpośrednia sesja BGP między dwiema sieciami, dająca pełną kontrolę nad polityką. Peering multilateralny korzysta z route serwera, dzięki czemu jedna sesja zapewnia łączność z wieloma członkami naraz.
Czy route serwer przesyła ruch sieciowy?
Nie. Route serwer dystrybuuje wyłącznie informacje o trasach BGP, a same pakiety płyną bezpośrednio między routerami członków przez fabric warstwy 2.
Czy peering na IXP zawsze jest tańszy niż tranzyt?
Zwykle ruch wymieniany na IXP nie jest rozliczany za wolumen, więc przy dużych wolumenach lokalnych peering bywa tańszy. Trzeba jednak uwzględnić koszt portu, łącza do IXP i obsługi.
Jaką prędkość portu wybrać przy starcie?
Mniejsze sieci zwykle zaczynają od portu 1G lub 10G i zwiększają pojemność, gdy ruch rośnie. Dobrze jest wybrać prędkość z zapasem na przewidywany wzrost.