Jak zdobyć adresy IPv4?
Cztery drogi do adresów IPv4 w 2026: lista oczekujących RIPE NCC, rynek transferów, leasing oraz IPv6 jako rozwiązanie docelowe. Realne koszty i wymogi.
Ostatnia aktualizacja:
Adresy IPv4 zdobywa się dziś jedną z czterech dróg. Można zapisać się na listę oczekujących w regionalnym rejestrze (RIR), kupić prefiks na rynku transferów, dzierżawić adresy (leasing) albo wdrożyć IPv6, które docelowo usuwa problem niedoboru. Wolna pula IPv4 w RIPE NCC, rejestrze obsługującym Polskę, wyczerpała się 25 listopada 2019 r., więc nowe podmioty nie dostają już dużych przydziałów. Każda z pozostałych dróg ma inne wymogi, koszty i czas realizacji.
Lista oczekujących RIPE NCC
Po wyczerpaniu puli RIPE NCC przydziela adresy IPv4 wyłącznie z listy oczekujących, zasilanej adresami odzyskanymi (zwroty, zamknięte LIR-y, pula odzyskana z IANA). Aby zapisać się na listę, trzeba być członkiem RIPE (LIR), który nigdy wcześniej nie otrzymał przydziału IPv4 z RIPE NCC. Maksymalny przydział to jeden blok /24, czyli 256 adresów. To ułamek tego, czego potrzebują operatorzy, a czas oczekiwania liczy się w miesiącach, często ponad rok.
- Trzeba być członkiem RIPE NCC (LIR) i opłacać roczną składkę.
- Maksymalny przydział to /24 (256 adresów), raz na podmiot.
- Adresy pochodzą z odzysku, więc tempo zależy od zwrotów i nie da się go przyspieszyć.
- Czas oczekiwania to zwykle wiele miesięcy, bez gwarancji terminu.
- Jeden /24 rzadko wystarcza do produkcyjnej obsługi większej sieci.
Rynek transferów i leasing
Rynek transferów to dziś główne źródło większych pul IPv4. Kupujesz prawa do prefiksu od innego posiadacza, a transfer rejestruje się w bazie RIR zgodnie z polityką (m.in. weryfikacja potrzeby oraz okres karencji ograniczający odsprzedaż). Ceny rynkowe w 2026 r. utrzymują się w przedziale rzędu 20 do 40 USD za adres i zależą od wielkości bloku: mniejsze bloki, np. /24, są droższe w przeliczeniu na adres niż duże pule. Alternatywą jest leasing, czyli dzierżawa adresów z autoryzacją w IRR i ROA (RPKI) wystawionym przez posiadacza, bez przenoszenia własności. Leasing obniża próg wejścia, ale uzależnia routing od ciągłości umowy i poprawności obiektów RPKI.
IPv6 jako prawdziwe rozwiązanie
Niedobór IPv4 jest strukturalny i kupowanie kolejnych bloków go nie usuwa. Rozwiązaniem docelowym jest IPv6 (RFC 8200), które daje 128-bitowe adresy i praktycznie nieograniczoną pulę. RIPE przydziela LIR-om standardowo /32, a sieciom końcowym zwykle /48. W modelu dual-stack sieć działa równolegle w IPv4 i IPv6, ruch do dużych dostawców treści przechodzi natywnie po IPv6, a malejący ruch IPv4 można obsłużyć mniejszą pulą, nierzadko z CGNAT. Im wyższe wdrożenie IPv6, tym mniejsza zależność od drogiego rynku IPv4.
IPv4, IPv6 i AS202520 SkyPass
AS202520 SkyPass dostarcza tranzyt IP i łączność w pełnym dual-stacku, z natywnym IPv4 i IPv6, z PoP-ami w Warszawie i Wrocławiu oraz peeringiem na polskich IXP (THINX, TPIX, WRIX, 1-IX). Jeśli zdobyłeś własny prefiks IPv4 lub dzierżawisz adresy, anonsujemy go w BGP wraz z obsługą RPKI/ROA i pomagamy zaplanować równoległe wdrożenie IPv6, aby ograniczyć zależność od kurczącej się i kosztownej puli IPv4.
Najczęstsze pytania
Czy mogę jeszcze dostać darmowy duży przydział IPv4 z RIPE?
Nie. Wolna pula RIPE NCC wyczerpała się 25 listopada 2019 r. Z listy oczekujących można otrzymać maksymalnie jeden blok /24 (256 adresów), o ile jest się LIR-em, który nigdy wcześniej nie dostał przydziału IPv4 z RIPE NCC.
Ile kosztuje kupno adresów IPv4?
W 2026 r. ceny rynkowe za pojedynczy adres utrzymują się w przedziale rzędu 20 do 40 USD i zależą od wielkości bloku: mniejsze bloki są droższe w przeliczeniu na adres. Koszt całego bloku to ta stawka pomnożona przez liczbę adresów, np. 256 dla /24, plus opłaty za rejestrację transferu.
Czym różni się leasing od kupna IPv4?
Kupno przenosi prawa do prefiksu i rejestruje transfer w bazie RIR. Leasing to dzierżawa adresów: posiadacz wystawia autoryzację w IRR i ROA, a Ty anonsujesz prefiks bez przejmowania własności. Leasing jest tańszy na start, ale zależny od umowy.
Czy lepiej kupować IPv4, czy wdrażać IPv6?
IPv4 zdobywa się, by obsłużyć istniejący ruch i klientów wymagających IPv4. IPv6 jest rozwiązaniem docelowym, które usuwa niedobór. W praktyce stosuje się dual-stack: minimalną pulę IPv4 plus pełne wdrożenie IPv6.