Co to jest podsieć?
Podsieć to logiczny podział sieci IP wyznaczony maską. Wyjaśniamy maski, adres sieci i rozgłoszeniowy, prefiksy CIDR oraz po co i jak dzielić adresację.
Ostatnia aktualizacja:
Podsieć (subnet) to logiczny podział większej sieci IP na mniejsze, odrębne segmenty, wyznaczony za pomocą maski podsieci. Maska dzieli każdy adres IP na część sieciową, wspólną dla wszystkich hostów w danym segmencie, oraz część hosta, która identyfikuje konkretne urządzenie. Dzięki podsieciom można rozdzielić dużą pulę adresów na bloki dopasowane do potrzeb, ograniczyć domeny rozgłoszeniowe i dokładnie sterować routingiem między segmentami.
Maska podsieci i notacja CIDR
Maska podsieci określa, ile początkowych bitów adresu należy do części sieciowej. W IPv4 ma ona 32 bity i bywa zapisywana dziesiętnie, na przykład 255.255.255.0, albo w skróconej notacji CIDR jako liczba bitów po ukośniku, czyli /24. Im dłuższy prefiks, tym mniejsza podsieć i mniej dostępnych adresów. Notacja CIDR, opisana w RFC 4632, zastąpiła sztywny podział na klasy A, B i C i pozwala dobierać rozmiar bloku bezklasowo, dokładnie do liczby potrzebnych hostów.
Adres sieci, adres rozgłoszeniowy i hosty
W każdej podsieci IPv4 dwa adresy mają znaczenie specjalne i nie przypisuje się ich hostom. Pierwszy adres to adres sieci, identyfikujący sam segment, a ostatni to adres rozgłoszeniowy, używany do wysyłania pakietów do wszystkich hostów naraz. Pozostałe adresy w bloku są dostępne dla urządzeń. Dlatego w podsieci /24 z 256 adresów użytkowych jest 254.
- /24 (255.255.255.0): 256 adresów, 254 hosty użytkowe.
- /30 (255.255.255.252): 4 adresy, 2 hosty, typowe łącze punkt-punkt.
- /29 (255.255.255.248): 8 adresów, 6 hostów.
- Adres sieci to pierwszy adres bloku; adres rozgłoszeniowy to ostatni.
- W IPv6 nie ma adresu rozgłoszeniowego, a standardowa podsieć to /64.
Po co i jak dzielić sieć na podsieci
Podział na podsieci porządkuje adresację oraz poprawia bezpieczeństwo i wydajność. Każda podsieć to osobna domena rozgłoszeniowa, więc ruch broadcast nie obciąża całej sieci, a segmenty można izolować politykami i listami kontroli dostępu. Aby utworzyć podsieci, pożycza się bity z części hosta: wydłużenie prefiksu o jeden bit dzieli blok na dwie równe połowy. Technika VLSM, czyli maski o zmiennej długości, pozwala w obrębie jednej sieci stosować różne rozmiary podsieci dopasowane do liczby hostów w danym segmencie.
Podsieci w praktyce operatora AS202520 SkyPass
W sieci operatorskiej AS202520 SkyPass podsieci są podstawą codziennej pracy. Na łączach BGP z klientami zwykle używamy bloków /30 lub /31 dla peeringu punkt-punkt, a klientom tranzytu IP przydzielamy adresację z naszych prefiksów. Maska decyduje też o tym, jak prefiksy są agregowane i rozgłaszane do internetu oraz na polskich punktach wymiany ruchu: w THINX, TPIX, we WRIX i w 1-IX. Poprawne planowanie podsieci ułatwia agregację tras, ogranicza rozmiar tablicy BGP i upraszcza filtrowanie na brzegu sieci w naszych PoP w Warszawie i Wrocławiu.
Najczęstsze pytania
Czym różni się maska 255.255.255.0 od /24?
To dwa zapisy tej samej maski. 255.255.255.0 to notacja dziesiętna, a /24 to notacja CIDR oznaczająca 24 bity części sieciowej. Obie opisują podsieć o 256 adresach i 254 hostach użytkowych.
Ile hostów mieści podsieć /30?
Podsieć /30 ma 4 adresy, z czego 2 są użytkowe. Pozostałe to adres sieci i adres rozgłoszeniowy. Dlatego /30 jest klasycznym wyborem dla łączy punkt-punkt między routerami.
Dlaczego z 256 adresów /24 użyteczne są tylko 254?
Pierwszy adres bloku jest zarezerwowany jako adres sieci, a ostatni jako adres rozgłoszeniowy. Żadnego z nich nie przypisuje się hostom, więc do urządzeń zostają 254 adresy.
Czy w IPv6 też dzieli się sieci na podsieci?
Tak, ale inaczej. W IPv6 nie ma adresu rozgłoszeniowego, a rekomendowany rozmiar podsieci dla segmentu LAN to /64. Operatorzy zwykle otrzymują znacznie większe bloki, na przykład /48 lub /32, i dzielą je na podsieci /64.