Co to jest tablica BGP?
Tablica BGP to zbiór wszystkich tras IP znanych routerowi. Globalna tablica (DFZ) liczy ponad 950 tys. prefiksów IPv4. Pełna tablica kontra trasa domyślna.
Ostatnia aktualizacja:
Tablica BGP to zbiór wszystkich tras (prefiksów IP wraz z ich atrybutami), które router pozyskał od swoich sąsiadów BGP. Najczęściej terminem tym określa się globalną tablicę routingu internetu, czyli tak zwaną Default-Free Zone (DFZ). Jest to przestrzeń, w której routery nie korzystają z trasy domyślnej, lecz znają konkretną ścieżkę do każdego osiągalnego prefiksu na świecie. W połowie 2026 roku globalna tablica IPv4 liczy ponad 950 tysięcy tras, a tablica IPv6 przekracza 200 tysięcy.
Czym jest Default-Free Zone (DFZ)
DFZ to ta część internetu, w której router musi znać konkretną trasę do każdego prefiksu, ponieważ nie ma nadrzędnego dostawcy, do którego mógłby skierować trasę domyślną 'w razie czego'. Routery dostawców tranzytu i operatorów Tier 1 działają właśnie bez trasy domyślnej. Gdyby trasy 0.0.0.0/0 nie miały gdzie prowadzić, ruch do nieznanych celów krążyłby między routerami lub trafiał donikąd. Dlatego w DFZ każdy router brzegowy utrzymuje pełną tablicę, podczas gdy niższym warstwom internetu zwykle wystarczy jej podzbiór lub sama trasa domyślna.
Co składa się na tablicę BGP
Każdy wpis w tablicy BGP (RIB, Routing Information Base) to prefiks i powiązane z nim atrybuty, na podstawie których działa proces wyboru najlepszej ścieżki. Router może znać wiele tras do tego samego prefiksu, ale do tablicy przekazywania (FIB) trafia tylko jedna, wybrana jako najlepsza.
- Prefiks i jego długość, np. 192.0.2.0/24. O trasie decyduje najdłuższy pasujący prefiks.
- Ścieżka AS (AS_PATH), czyli lista numerów systemów autonomicznych, przez które przeszło ogłoszenie.
- Next hop, LOCAL_PREF, MED oraz społeczności BGP (communities) sterujące polityką.
- Atrybut origin oraz wynik walidacji RPKI (valid, invalid, not found).
- Czas trwania trasy (uptime) i licznik flapów, przydatne przy diagnostyce stabilności.
Pełna tablica kontra trasa domyślna
Operator podłączony do tranzytu sam decyduje, ile informacji przyjmuje od dostawcy. Pełna tablica daje pełną kontrolę nad wyborem ścieżki do każdego celu i jest niezbędna przy multihomingu oraz inżynierii ruchu, ale wymaga sprzętu z odpowiednią pojemnością FIB/TCAM i pamięcią RAM. Trasa domyślna (0.0.0.0/0 lub ::/0) jest najprostsza, bo router po prostu wysyła nieznany ruch do dostawcy, lecz pozbawia operatora wpływu na to, którędy ruch wychodzi. Częstym kompromisem jest przyjmowanie tras częściowych (partial): tras peeringowych plus trasy domyślnej dla reszty internetu.
Tablica BGP w sieci AS202520 SkyPass
Jako AS202520 utrzymujemy pełną tablicę DFZ na routerach brzegowych w Warszawie i Wrocławiu i udostępniamy ją klientom tranzytu IP, którzy potrzebują pełnej kontroli routingu. Klientom, którym wystarcza prostsze rozwiązanie, oferujemy trasę domyślną lub trasy częściowe. Dzięki peeringowi w polskich punktach wymiany ruchu (THINX, TPIX, WRIX i 1-IX) duża część prefiksów trafia do naszej tablicy bezpośrednio od polskich sieci, co skraca ścieżkę AS i obniża opóźnienia. Aktualny stan tras można sprawdzić w naszym looking glass.
Najczęstsze pytania
Ile tras liczy obecnie globalna tablica BGP?
W połowie 2026 roku globalna tablica IPv4 przekracza 950 tysięcy tras, a tablica IPv6 ponad 200 tysięcy. Liczby te stale rosną wraz z dezagregacją prefiksów i nowymi przydziałami adresów.
Czy potrzebuję pełnej tablicy BGP?
Nie zawsze. Pełna tablica jest potrzebna przy multihomingu i inżynierii ruchu z wieloma dostawcami. Jeśli masz jednego dostawcę lub prosty scenariusz, wystarczy trasa domyślna lub trasy częściowe, co odciąża sprzęt.
Czym różni się RIB od FIB?
RIB (tablica BGP) zawiera wszystkie poznane trasy, w tym wiele tras do tego samego prefiksu. FIB to tablica przekazywania w sprzęcie, do której trafia tylko najlepsza trasa wybrana do faktycznego forwardowania pakietów.
Dlaczego rozmiar tablicy BGP ma znaczenie?
Każda trasa zajmuje pamięć i miejsce w FIB/TCAM routera. Starsze urządzenia z limitem np. 512 tys. lub 1 mln tras mogą przepełnić TCAM, co prowadzi do utraty pakietów. Dlatego pojemność planuje się z zapasem na wzrost tablicy.
