Co to jest trasa domyślna?

Trasa domyślna to wpis w tablicy routingu, który dopasowuje każdy adres docelowy i jest używany wtedy, gdy żadna bardziej szczegółowa trasa nie pasuje do pakietu. Zapisuje się ją jako 0.0.0.0/0 dla IPv4 i ::/0 dla IPv6. Prefiks ma długość zero bitów, więc obejmuje całą przestrzeń adresową. Router stosuje regułę najdłuższego dopasowania prefiksu (longest prefix match), dlatego trasa domyślna wygrywa tylko wtedy, gdy nie ma dokładniejszego wpisu. To brama ostatniej szansy: jeśli urządzenie nie wie, dokąd skierować pakiet, wysyła go właśnie tą trasą.

Jak działa trasa domyślna

Tablica routingu jest przeszukiwana od najdłuższego do najkrótszego prefiksu. Pakiet do 8.8.8.8 trafi do wpisu 8.8.8.0/24, jeśli taki istnieje, a dopiero przy braku jakiegokolwiek pasującego prefiksu zostanie obsłużony przez 0.0.0.0/0. Dlatego trasa domyślna z prefiksem o długości /0 ma najniższy priorytet w dopasowaniu i jest wpisem zbiorczym. W routingu statycznym wskazuje się dla niej adres next-hop lub interfejs wyjściowy, a w BGP może być rozgłoszona przez dostawcę upstream lub wygenerowana lokalnie.

• IPv4: 0.0.0.0/0, prefiks /0 dopasowujący wszystkie adresy IPv4.
• IPv6: ::/0, odpowiednik trasy domyślnej dla całej przestrzeni IPv6.
• Gateway of last resort: synonim trasy domyślnej w terminologii Cisco.
• Longest prefix match: trasa domyślna jest wybierana tylko przy braku dokładniejszego wpisu.
• Cel: jeden wpis zamiast pełnej tablicy liczącej ponad 950 tys. prefiksów IPv4.

Trasa domyślna a pełna tablica BGP

W BGP operator decyduje, ile informacji o trasach odbiera od dostawcy. Sama trasa domyślna oznacza, że router kieruje cały ruch wychodzący do jednego upstreama, nie znając szczegółów osiągalności reszty internetu. Pełna tablica BGP (full table) to dziś ponad 950 tysięcy prefiksów IPv4 i ponad 200 tysięcy IPv6, co daje pełną kontrolę nad wyborem ścieżki dla każdej destynacji. Spotyka się też wariant pośredni, partial table, czyli trasy z peeringu i z regionu plus trasa domyślna do reszty świata.

Kiedy wybrać default, a kiedy pełną tablicę

Pojedyncza trasa domyślna wystarcza, gdy router ma jedno łącze wyjściowe lub mało pamięci, bo nie wymaga przechowywania setek tysięcy prefiksów i pozwala użyć tańszego sprzętu. Pełna tablica jest niezbędna przy multihomingu, gdy chcesz sterować ruchem między dostawcami na podstawie atrybutów BGP, takich jak ścieżka AS (AS-PATH) czy local preference. Częstym kompromisem jest odbieranie pełnej tablicy od jednego upstreama, a trasy domyślnej od drugiego, albo partial table z trasą domyślną jako zabezpieczeniem dla destynacji spoza peeringu.

Trasa domyślna w sieci AS202520 SkyPass

W ramach tranzytu IP AS202520 SkyPass udostępnia każdy z tych wariantów: pełną tablicę BGP w IPv4 i IPv6 dla operatorów stosujących multihoming i inżynierię ruchu, partial table z trasami z polskich punktów wymiany (THINX, TPIX, WRIX, 1-IX), a także samą trasę domyślną dla mniejszych routerów. Dzięki punktom styku w Warszawie i Wrocławiu klient może odbierać pełną tablicę tam, gdzie potrzebuje kontroli nad ścieżkami, a w prostszych lokalizacjach poprzestać na bramie ostatniej szansy do całego internetu.